Blog

Różnica między emocjami i uczuciami

 „Zrozumienie różnicy między emocjami i uczuciami usunęło barierę, przed którą staliśmy podczas badania natury uczucia… tylko wtedy, gdy głębiej zrozumiemy funkcjonowanie mózgu, osiągniemy to… będziemy szczęśliwsi”  

Antonio Damasio, profesor neuronauki, neurologii i psychologii

Uczucia są generowane przez płaty czołowe mózgu, które są odpowiedzialne za myślenie. Emocje pochodzą z układu limbicznego, który jest prymitywną częścią mózgu. Emocje definiujemy w sposób psychofizjologoczny, Uczucia definiujemy słownie, są pochodną interpretacji zdarzeń Świadomość jest procesem i bytem obecnym w każdym gatunku,  nie jest umiejscowiona w ciele. Nawet organizmy jednokomórkowe posiadają niewielką ilość świadomości. Starają się zachować swoją całość, aby przetrwać.

Tak więc szczęście jest dostępne jedynie dla ludzi i to dla tych, którzy są w stanie myśleć i interpretować stany emocjonalne swoje i innych.

Jedynie człowiek jest wyposażony w świadomość i jednocześnie umiejętność myślenia abstrakcyjnego. Tylko on potrafi pojąć, co to jest emocja i jakie niesie przesłanie.

Emocja jest reakcją prymitywną, to sygnał ostrzegawczy o jakimś zagrożeniu. Często zagrożenie jest wyimaginowane, jest efektem braku wiedzy lub przekonań na temat siebie samego i otaczającego świata. Dzieci są pełne emocji, można nawet nazwać je jedną chodzącą emocją. Ich system nerwowy jest niewykształcony i nie są w stanie myśleć abstrakcyjnie, nie są w stanie interpretować zdarzeń. Kochają swoich rodziców/opiekunów i biorą odpowiedzialność za wszystko, co przez nich jest oceniane jako nie ok. Często jest to poczucie winy z rodzaju: „gdybym się nie urodził, byłoby im lepiej”.

Warto o tym pamiętać, że dzieci potrzebują czasu, aby potrafić intepretować i rozróżniać emocje od uczuć. Tego uczą się od dorosłych, ale tylko w przypadku, gdy dorośli to potrafią.

Niestety w świecie dorosłych uczucia, emocje, odczucia, doznania stanowią komplet tego, co człowiek doświadcza. A do tego jeszcze oskarżając innych o to, że zamiast być chronionym przed takimi doświadczeniami, jest w nie wpychany bez litości.

Ile razy słyszymy, że ktoś nas zdenerwował, zirytował, rozwścieczył, wprawił w osłupienie, unieszczęśliwił lub uszczęśliwił.

A to tylko układ limbiczny i to nasz własny, w przypadku irytacji zareagował emocją złości i po uruchomieniu płatów czołowych stwierdziliśmy, że „złość piękności szkodzi”, albo nie interpretując wymyślamy zemstę.

Zastanówmy się, jak działa unieszczęśliwianie lub uszczęśliwianie przez innych. Czy rzeczywiście mówimy o uczuciu, czy raczej o negatywnym lub pozytywnym myśleniu o własnej przyszłości. Czy nie skupiamy się na analizowaniu, czym „zasłużyliśmy” sobie na afront, względnie na przywilej i w tym ostatnim przypadku, czy nam nie zostanie odebrany? Jeśli jesteśmy szczęśliwi, to żaden człowiek na m tego ani nie da, ani nie zabierze. Jeśli jesteśmy nieszczęśliwi i szukamy kogoś, kto nas uszczęśliwi, to zachowujemy się jak dzieci z nierozwiniętym systemem nerwowym.

Doświadczanie uczuć jest umiejętnością analizowania i interpretowania emocji, całkiem pierwotnych odruchów, które mają chronić nasze przetrwanie.

 

Emocje i uczucia

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *